Help, is er nog een plekje voor mij?

Door: Helga van der Hart

3 korte ‘verschillen vakantieblogs’

Kampeergadgets

Wie zegt dat vrouwen altijd meer kopen dan mannen? Die heeft het in dit geval dus lekker mis! Over een paar weken gaan wij met onze retro caravan (lees bruin, klein en oud) heerlijk kamperen. In het kader van voorpret heeft Pascal (mijn man) al avonden gezocht naar de nieuwste campinggadgets. En ik lieg niet, gedurende 2 weken kwam er elke dag een nieuw pakketje binnen, jawel, allemaal voor op de camping. En geloof me, de caravan is niks meer waard, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door de waarde van de inhoud! 

Ik ontvang braaf de pakketjes van de postbode (en mompel elke keer iets als; ‘ zo, mijn man is lekker aan het bestellen ‘, dat hij maar niet denkt dat ik het ben ;-), ik ben natuurlijk wel Emotioneel – Fysiek). En inwendig heb ik hier lol om, want hoe meer er binnenkomt, hoe kleiner de kans is dat er ook nog wat kleding in de auto past, en oh, ja, dat wij überhaupt met 5 personen mee kunnen… Enneh, de visspullen staan nog niet eens op de foto. Dus ondanks een grotere auto, gaat ook dit jaar de skibox op het dak. En hoop ik dat de kids en ik er nog bij passen…  

Nu vraag je je natuurlijk af, Helga, past dit verhaal wel in zo’n leuk dynamiekje van je? Nou hier komt wat mij betreft het antwoord. Jazeker. Want Pascal (Mentaal – Fysiek) doet dingen nooit half. Als hij iets belangrijkvindt, dan gaat hij ervoor, en moet je aan spullen geen gebrek hebben. Dus als hij een nieuwe hobby start, dan worden eerst alle benodigdheden besteld, wordt de hobby een tijdje beoefend en dan…… Tja, vul zelf maar in ;-). Herinner je onze kerstfoto nog? Ligt een beetje in dezelfde lijn ;-).

Trots op mijn zoon

Onze zoon zit in het 2ejaar van de middelbare school en mag volgend jaar een jaar overdoen. Zijn eigen conclusie? Het is mijn eigen schuld, niets meer aan te doen. Ik heb het in het begin van het jaar laten liggen. Onze conclusie? Leren leren valt niet mee. Een jaar extra kan zeker geen kwaad. 

Het klinkt simpel, maar het was spannend tot het eind. Gedurende de toetsweek kwamen er cijfers binnen, de hoop bleef aanwezig, echter bij 1 van de laatste cijfers bleek de kans heel groot dat hij (toch) bleef zitten. Uiteraard was ik bij hem om dit samen te delen. Op mijn vraag hoe dit voor hem was, kwam er op dat moment nog niets uit. Of ik iets voor hem kon doen? ‘ Ja mam, doe maar een appel en een kop thee ‘ . Zo geregeld. Toen ik weer boven kwam vroeg ik hem: ‘ Waar denk je nu aan? ‘ Zei hij: “ Het komt allemaal wel in 1 keer binnen”. Waarop ik vroeg wat dan allemaal was. Zei hij: “ Dat ik volgend jaar bij van die kleuters in de klas kom, dat mijn vrienden wel over zijn, en dat zij volgend jaar na school afspreken en dat ik daar dan niet bij ben “. Uiteraard met wat tranen hierbij. 

En dat was de verwerking van mijn Mentaal – Fysieke zoon… Met mijn dynamiek (Emotioneel – Fysiek) zou het effect van blijven zitten nog langzaam indalen. Zou ik ’s nachts nog wat bedenken, of de volgende dag, of de dag daarna… Zo niet bij hem, de verwerking was echt op dat ene moment. Uiteraard heb ik nog verschillende keren gecheckt hoe dit voor hem was, maar de verwerking en het verdriet waren echt geweest! En deze manier van verwerken, herken ik ook bij Pascal. Bij gebeurtenissen met impact, overziet hij vanaf moment 1 wat het effect hiervan is. Dan is dit uiteraard een heel zwaar moment en is er daarna eigenlijk niet zoveel behoefte om hier nog wat over te delen. Alles is dan al gezegd. 

De vismannen

Ons neefje van 5 kwam een nachtje logeren. Samen met Pascal ging hij een dag vissen, hun grote hobby. Zo actief als mijn neefje kan zijn. Zo zen is hij tijdens het vissen. Zo leuk om te zien. Toen hij bij ons aankwam had hij ZELF (ja, echt waar) al zijn spullen gepakt. Vier grote boodschappentassen vol. Knuffels, dekbed, kussen, viskleding, reservekleding, laarzen, toilettas, visboeken, en jawel, zonnebrand. Even voor de duidelijkheid, dus zonder enige inbreng van mijn zus. Er ontbrak echt niks!

De volgende dag was hij uiteraard voor dag en dauw wakker (lees 5.30 uur) want ze zouden vroeg op pad gaan (lees 8.00 uur). Hij was er helemaal klaar voor. Gelukkig nog even in bed gekregen. Om 8.00 uur vertrokken ze. Binnen no time was hij aangekleed en had hij zijn spullen voor de dag gepakt. En vervolgens kwamen de checkvragen van hem aan Pascal:

  • Heb je wel je telefoon mee, om foto’s te kunnen maken?
  • Heb je je auto al ingepakt?
  • Heb je de karper hengels mee?
  • Wat voor weer wordt het? (voor de zonnebrand)
  • Hebben we eten mee?
  • Waar gaan we heen?
  • Welke vissen zitten daar?
  • Welke vissen gaan we vangen?

Waarop Pascal tegen mij zei: “ Heerlijk, iemand die aan alles denkt “. Heb je al een idee van zijn dynamiek? Mijn neefje heeft de Fysiek – Mentale dynamiek. Keien in het bedenken van oplossingen van dingen die komen gaan. Ik denk dat ik hem inhuur voor mijn vakantie, dan weet ik zeker dat ik niks vergeet, mijn eigen kinderen hebben dit gen namelijk niet echt meegekregen ;-).

Ik wens jullie allemaal een hele fijne zomer! Verwonder je over de verschillen om je heen en geniet ervan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *